„Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana.” (Rz 14,7–8)

Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o odejściu Wandy Lorenc, która na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako ktoś niezwykły. Była nie tylko cenionym przewodnikiem muzealnym, ale przede wszystkim człowiekiem o wielkim sercu. Jej wrażliwość na ludzi i sztukę, otwartość na rozmowę oraz gotowość do niesienia pomocy sprawiały, że każdy czuł się w jej obecności ważny i wysłuchany.

Posiadała ogromną wiedzę, którą dzieliła się z pasją i zaangażowaniem. Potrafiła opowiadać o historii i kulturze w sposób, który poruszał i inspirował. Dla wielu była nie tylko znakomitym przewodnikiem, lecz także mentorką i drogowskazem po świecie wartości, refleksji i piękna.

Pracowała w SP2 Łańcut, ILO Łańcut, ZS nr 3 Łańcut, ZDZ Rzeszów, Szkoła Przyszpitalna w Łańcucie jako przewodnik w Muzeum Zamku w Łańcucie i Muzeum Polaków Ratujących Żydów.

Jej odejście to wielka strata dla współpracowników, przyjaciół oraz wszystkich, którzy mieli zaszczyt ją poznać. Pozostanie w naszych sercach jako osoba życzliwa i serdeczna.

Rodzinie i Najbliższym składamy najszczersze wyrazy współczucia, otuchy i wsparcia w tym trudnym czasie. Niech pamięć o Niej przynosi ukojenie, a wspomnienia wspólnie przeżytych chwil dodają sił..

Kondolencje składają Dyrektor Muzeum Polaków Ratujących Żydów Waldemar Rataj oraz pracownicy i koledzy, łącząc się w bólu i żałobie.