W związku z przypadającą 21 stycznia rocznicą urodzin najwybitniejszego przywódcy politycznego chłopów polskich oraz jednego z Ojców Niepodległości warto przypomnieć tą wyjątkową postać.

Urodzony w prostej chłopskiej rodzinie w Wierzchosławicach uzyskał jedynie elementarne wykształcenie szkolne, a swoją szeroką wiedzę i umiejętności posiadł dzięki swojemu mocnemu charakterowi i wytrwałej pracy oraz ogromnej ciekawości świata. Te cechy i umiejętności zaprowadziły go w szeregi ruchu ludowego, a następnie do Sejmu Krajowego we Lwowie i Rady Państwa w Wiedniu, a po odzyskaniu niepodległości, do czego się swą myślą i pracą mocno przyczynił, do Sejmu Rzeczpospolitej (1919-1933) i trzykrotnie na urząd Prezydenta Rady Ministrów (1920-1921, 1923, 1926).

Uczył się umiejętności politycznych w szeregach Polskiego Stronnictwa Ludowego, a następnie w Sejmie Krajowym (od IX 1908 do III 1914) oraz Izbie Poselskiej Rady Państwa (od VII 1911 do XI 1918). Dzięki takim jak on ludowcom chłopi z galicyjskich wsi, którzy dotąd uważali się za „tutejszych”, dojrzewali do tego aby poczuć się Polakami. O tym że niepodległość Polski to również ich, chłopska, sprawa przekonali się ostatecznie w przełomowych miesiącach lata 1920 roku. Wówczas Wincenty Witos jako Prezydent Rządu Obrony Narodowej stał się symbolem i gwarantem, że Polska to także ich dobro wspólne.

Można dzisiaj z całym przekonaniem stwierdzić, że przykład kariery politycznej Witosa był inspiracją dla Józefa Ulmy i całego pokolenia chłopów dorastających i dojrzewających do odpowiedzialności za Polskę w latach Polski międzywojennej.